Tydzień bez Bartka Chacińskiego jest tygodniem straconym. Najlepszy Polski Dziennikarz popełnił w poprzednim numerze felieton pod nic nie mówiącym tytułem "Ludzkie pojęcie: hejterzy" , w którym to opisał zjawisko...yyy...no...jak im tam...hejterów!

Hejterzy to najogólniej mówiąc tacy, co anonimowo w sieci lubią sobie kogoś obrazić, pałają nienawiścią, głównie do osób popularnych.
Być może cierpię na wczesną paranoję, ale jak sobie przypomnę grudniowe wypowiedzi Bartka o waszych wyczynach podczas K-linczu na nim, to chcąc nie chcąc nasuwa się podejrzenie, że ponownie go zainspirowaliście. Zdaje się, że to już czwarty raz.

Nie będziemy dziś pastwić się nad Bartkiem, bo felieton jaki jest taki jest i nic mu nie można zarzucić. No poza tym, że z braku tuszu w drukarce lub dobrych chęci (bo przecie nie talentu!) tekst jest króciutki i ledwie napoczyna temat, który ja pozwolę sobie dziś rozwinąć.

Bartek wrzucił hejterów do jednego wora. Znaleźli się w nim ci, którzy pałają irracjonalną nienawiścią i ci, którzy pałają uzasadnioną nienawiścią.
Trudno dziwić się ludziom, że nienawidzą seryjnych morderców, gwałcicieli, rudych, niepełnosprawnych wpychających się bez kolejki czy Murzynów, którzy mają tyle miejsca w Afryce, a wolą mieszkać u nas.

Ciekawym natomiast zjawiskiem jest nienawiść do osób popularnych.
Pamiętacie pierwszego Bigbrothera? Gulczasy, Klaudiusze, Moniki Sewioło, Alicje i Manuele...
A pamiętacie jakie emocje wywoływali? Od skrajnego uwielbienia po nienawiść. Cały kraj podniecał się garstką przeciętniaków zamkniętych w czterech ścianach, cały kraj ich oceniał i osądzał.
Jak bardzo głupia była ta podnieta udowodniły kolejne edycje tego programu, które wielkie emocje wzbudzały jedynie w u sparaliżowanych osób na wózkach, które z braku pilota nie były w stanie przełączyć tv na inny kanał.

Regularnie czytam Pudelka, choć ostatnimi czasy to częściej przeglądam, bo stał się bardzo monotematyczny. Ciągle Doda, Wiśniewski, Rubik, Britney Spears i Natasza Urbańska. Żeby jeszcze pisali prawdę, ale jak mogą znać prawdę, skoro nie mają nawet telefonów komórkówych do ww. osób, coby w rzetelny sposób potwierdzić napływające od czytelników donosy. Dziennikarstwo przez nich uprawiane trzyma poziom dna, ale nie można im odmówić, że obecnie są najlepsi w tym co robią i potrafią uderzyć tak, żeby zabolało.

Nie przypadkowo wspomniałem o Pudelku.
Odpowiedz sobie szybciutko na kilka prostych pytań.
1. Lubisz Dodę?
2. Lubisz Wiśniewskiego?
3. Lubisz Rubika?
4. Lubisz Britney?
5. Lubisz Urbańską?
6. Lubisz Kominka?

Jeśli choćby na jedno pytanie odpowiedziałeś/aś negatywnie to ja nie lubię Ciebie.
Wszystkie te osoby łączy jedno - są uwielbiani i znienawidzeni. Komentarze pod artykułami ich opisującymi pełne są jadu, wulgaryzmów i szczerej nienawiści.
To jest właśnie irracjonalna nienawiść.

10 lat temu nitk z was nie splunąłby na Urbańską, gdyby została opisana w brukowcu.
10 lat temu Wiśniewski był całkiem anonimowym gościem, który tworzył fajną muzę.
Rubik jest najbardziej utalentowanym artystą, jakiego znam, ale co mogą o nim wiedzieć ci, którzy znają go dopiero od 3 lat i nie mają pojęcia, że przez cale lata '90 pisał świetną muzykę dla najpopularniejszych polskich piosenkarzy.
To samo Britney. Pamiętam jej początki. Taka fajna z niej dziewczyna była, wszyscyśmy w szkole nucili "One more time", bo to była cholernie fajna piosenka.
Z tego zestawienia wyłamuje się Doda, która chyba siebie też nienawidzi, bo jak inaczej można myśleć o sobie, gdy było się w łóżku ze zdradliwym Majdanem.

A Bartek?
Podobno spoko koleś z niego, pisze nienajgorsze teksty, doskonale zachował się po K-linczu, po którym wypowiadał się strojąc bardzo wiarygodną dobrą minę do złej gry. Mimo tego na tym blogu jest symbolem kogoś, kogo się nie lubi.
Nienawiść wobec niego była uzasadniona, kiedy otrzymał cios tysiącem komentarzy. Co do tego nie ma wątpliwości!
Ale dlaczego tyle jadu wylaliście na niego po notce, w której cytowałem jego felieton o mikrocelebrytach? Owszem, wbił mi szpilkę, ale to nic takiego. Drobiazg. Mimo wszystko wielu z was przymilało się do mnie komentarzami, ale głównie na GG wiadomościami obrażającymi Bartka i jego ówczesny felieton, który nie był taki kiepski.
To już było irracjonalne.
Niepotrzebnie przekraczaliście barierę braku sympatii (uzasadnioną!) i nienawiści (nieuzasadnioną).

Gdybym był czytelnikiem Kominka, nie powiedziałbym na jego temat ani jednego złego słowa. Urągałoby mi to. Bo jakże to może być jakiś tam bloger, potrafi wywołać we mnie negatywne emocje (nie mylić z odmiennym zdaniem!). Nie wpisywałbym się w poczet tych nastoletnich gówniarzy, którzy swoje zdanie o nim ograniczają do "nie czytam tego debila". Tu prztyczek w twój nosek, Bartq. Niewiele się od nich różnisz.

A będąc Kominkiem nie czuję ani grama nienawiści do tych wszystkich Wiśniewskich i Rubików. Żaden brukowiec nie ma takiej siły, aby wywołać u mnie bezsensowną nienawiść. Jestem po tej drugiej stronie barykady, z dala od dzieci neostrady, z dala od nastolatków z wtórnym analafabetyzmem, z dala od całego tego pieniactwa, które nabija popyt na plotkarstwo. Plotkarstwa, którego atrakcyjność jest wyznaczana poziomem nienawiści, jakie dany artykuł wygeneruje wśród czytelników.
Pomyślcie o tym.
Pomyślcie, kogo nienawidzicie a może dojdziecie do przekonania, że tych wszystkich "znienawidzonych" łatwiej i przyjemniej byłoby polubić. Ja ich wszystkich lubię.

Zapomnij o tym blogu. Teraz piszę codziennie pod tym adresem: