Coś nie mogę wrzucić tu filmów więc wejdźcie na stronkę.

Są na: http://pl.youtube.com/profile?user=kominek

1. Z mostku kapitańskiego.
2. Z pokładu naszego Tytanika. (tam na poczatku miało być "szczury lądowe", ale się przejęzyczłem:)


PRZEJMUJEMY STERY!

3 w nocy. Jego nie ma. Przestaję go szukać, siadam z grupą do drinka. Do baru wpada Andrzej przepasany kołem ratunkowym. Wszyscy odbieramy to jako żart, więc zaczynają się krzyki "brawa dla tego pana!", "polejcie mu!". Macha do mnie ręką. Podbiegam.
- Toniemy?
- Jeszcze nie.
- Co tym razem spieprzyłeś?
- Chyba za bardzo zaprzyjaźniłem się z kapitanami. Komin, ratuj. Jesteśmy o krok od zaliczenia zgona!
Biegliśmy ile sił w nogach na mostek kapitański, Andrzej po drodze zgubil koło, ja po drodze zgubiłem Andrzeja. Wchodząc po schodkach pierdolnął glową w wystający pręt i upadł wyjąc z bólu.
- Kominek, dalej musisz podążać sam...- wybełkotał dramatyzując - Tu kończy się moja podróż, los Tytanika zależy od ciebie...
Nie reagując na jego lament, wbiegłem na mostek i tam oczom moim ukazało się dwóch arabów. Jeden bardziej pijany od drugiego.
- Aaalaabalaaa maj frend! An Dżej po lej! - krzyczeli w pijackim widzie i po chwili zaśpiewali - Alaaabala la lalalala. I szeszcze jeden i szczeszcze raz alaaa baaala jes wsam raz!
Ten pierwszy był kapitanem okrętu (kazał się zwać Kaptyn One, nie pamiętam jego imienia), ten drugi szefem marynarzy (Czif Marine o imieniu Ahmed). Trzeci - zastępca kapitana - spał w słodko w kajucie.

Za sterami Tytanika stała Boża Opatrzność, do której osobiście mam bardzo ograniczone zaufanie.
Z miejsca siadłem na opuszczonym rozłupanym foteliku i rozkazałem arabowi nauczyć mnie sterowania. Dzięki bogu było to proste jak umsł Andrzeja.
A propos niego...
Dołączył po paru minutach.
- Komin, nawet teraz nie wierzę, że mnie zostawiłeś na tych schodach. Jak następnym razem wołam "zostaw mnie" to ty wracasz, ocierasz mi pianę z mordy i przez łzy oświadczasz, że nigdzie beze mnie nie pójdziesz!
- Co im daleś?
- Wódkę.
- To oni piją na służbie?
- Mnie się nie odmawia. Kazałeś mi się zaprzyjaźnić ze wszystkimi!
- To weź coś zrób, aby wytrzeźwieli, bo jak się wpieprzymy na mieliznę, to będzie z nami pochyło.
Andrzej odwrócił się do bezwładnie opartych o ścianę arabów, ich łby zataczały się w rytm kołysającego statku.
- Panowie, może kawki?
No kurwa dziwne, ale wyobraźcie sobie, że tamci nie zareagowali.
- Chyba mam lepszy pomysł.
Udał się do kajuty i zbudził tego trzeciego. Okazało się, że tamten spał, bo spał, a nie że spał, bo był pijany. Jego imię było Kaptyn Two. Koleś od razu przypadł mi do gustu. Nie tracąc czasu na uprzejmości wypierdolił mnie z fotela kapitana i przejął stery. Jak zaczął na tamtych wrzeszczeć to tak wytrzeźwieli, że czułem się bardziej pijany od nich.
Tytanik był uratowany.
- Andrzej, a ty z tym kołem ratunkowym, to co miałes zamiar zrobić? - spytałem, gdy było po wszystkim.
- Skoczyć do wody. Ale bałem się. No to pobiegłem szukać ciebie.
I wtedy pomyślałem sobie, jak wielu bohaterów przeszło do historii w glorii najodważniejszych z odważnych tylko dlatego, że... bardzo bali się uciec.

CZARNY PRZYNOSI SZCZĘŚCIE

Za wszystkie napoje trzeba było płacić. Teoretycznie, bo zamawiając sobie cokolwiek, dostaje się blankiecik, na którym wpisuje się numer pokoju i składa podpis. Należność za wszystko uiszcza się w ostatnim dniu rejsu.
Pierwszego wieczora odprawiliśmy wieczorek zapoznawczy. Zgodnie z panującymi regułami na statkach nie daje się napiwków. Każdy członek grupy daj 20 $ na zbiorczy bakszysz i ma spokój. My zebraliśmy po 30$ i w ten sposób byliśmy do przodu trzy stówki.
- Kochani wycieczkańcy! - rozpoczął swą przemowę Andrzej. - Przed wami kilka dni wspaniałego rejsu. Odwiedzimy piękne zabytki Egiptu, poznacie starożytną kulturę, dowiecie się jak dawniej wyglądało życie na tych ziemiach...
... mówił i mówił i mówił... Byłem naprawdę zaskoczony jego przemową. Śmierdził profesjonalizmem na kilometr, a cała sala w pełnym skupieniu chłonęła jego słowa i byłoby naprawdę wspaniale, gdyby na koniec nie pierdolnął:
- ... i możecie czuć się naprawdę bezpiecznie. Te statki zazwyczaj nie toną i nie porywają ich terroryści, ale jakby nawet do tego doszło to mamy w gronie dwoje czarnych murzynów, których można poświęcić...
Grupa milcząco przytaknęła.

ZYTA PŁYWA ZA FRIKO

Po spotkaniu podeszła do nas Zryta.
- Chłopcy, chyb trochę za dużo pieniążków wzięliście od nas...
- Skąd ten pomysł, pani Zyto?
- Stąd, że to mój trzeci rejs po Nilu, chłopcze.
- Co w związku z tym, pani Zyto?
- W związku z tym chyba już nie muszę się martwić o to, kto zapłaci moje rachunki ostatniego dnia, prawda?
- Prawda, pani Zyto.
2:0 dla zrytej suki.
Musieliśmy się napić.

VIAGRA FOR EVERYONE!

Bogowie byli po naszej stronie. Gdy piliśmy drinka obmyślając, z której strony burty najlepiej zrzucić Zytę do wody, podszedł do nas miły starszy pan. Niemiec, ale mówiący po polsku. Na wycieczce był z żoną.
- Czy mogę prosić was o dyskretną przysługę?
- O ile pamięta pan, że tutaj każda przysługa kosztuje dolara.
Dziadek rzucił na stół 20 zielonych papierów.
- Reszta będzie dla was.
Chciał, byśmy kupili mu Viagrę, bo on się wstydzi. W Egipcie viagra jest bez recepty. Można ją dostać w każdej aptece. To raj dla zawałowców i im podobnych, którym odpowiedzialni lekarze z Europy zabronili używać tego specyfiku.
- Który ma pan pokój?
- 26.
- To na przeciwko 21?
- Chyba tak.
- A wie pan, kto mieszka pod 20?
- Zdaje się, że pan Bogdan.
- Jeśli przekona pan pana Bogdana, aby zamienił się z wami na pokoje, wtedy na własny koszt kupimy panu roczny zapas viagry - odpowiedziałem.
Pokój nr 19 był nasz. Pokój nr 20 Bogdana. Pokój nr 21 - zrytej Zyty.
Dziadek i jego małżonka musieli znaleźć się w pokoju Bogdana. Bogdan zgodził się bez problemu.

Wieczorem wzięliśmy dziadka na bok i zaczęliśmy naśmiewać się - acz z wyczuciem - z możliwości seksualnych starszych ludzi.
- Czy naprawdę tak jest, że starsi ludzi robi to po ciemku i po cichu? Kiedy ostatni raz uprawiał pan taki seks, że sąsiedzi walili wam w ściany?
I tak przez dobre pół godziny... W pewnym momencie sam zaczął dopytywać się o techniki i pozycje. Po rozmowie z nami był tak nabuzowany i żądny dobrego seksu, że i bez viagry by zadupczył.
- Oto pańska viagra. Niech panu dobrze służy.

W nocy usiedliśmy sobie z lampką szampana na górnym pokładzie i stukając się kieliszkami nasłuchiwaliśmy zwierzęcych odgłosów dzikiego seksu dochodzących z kajuty dwa piętra(!) pod nami. Jeśli my je słyszeliśmy, to jak musiała czuć się Zyta, która była ich bezpośrednią sąsiadką, po tym jak dziadek zamienił się kajutami z Bogdanem?
Mogła z nami nie zaczynać! A to i tak dopiero początek.

DZIEŃ SĄDU
Nad ranem zachciało mi się herbaty i wstąpiłem na mostek kapitański. Mieli najgorszą herbatę na świecie, ale w żadnym innym miejscu nie smakowała tak znakomicie. Kaptyn One wziął mnie na bok i łamaną angielszczyzno-niemczyzną zapytał:
- Anszei chce krokodyla zabić?
- Tak, tak. Ona ma wiele nierealnych marzeń, od zaliczenia kobiety poczynając.
- Ja pomogę Anszei.
"Anszei" stał na dziobie statku niczym Leonardo di Karpio, ręcę trzmał rozłożone, wyglądał jak skończony romantyk i gdyby tylko ściągnął czapeczkę, rzekłbym nawet, że wiatr rozwiewał majestatycznie jego czuprynę. W rzeczywistości on po prostu wpatrywał się w cichy Nil.
Podszedłem do niego. Był bardzo skupiony, jego myśli krążyły gdzieś hen kurwa daleko.
- To stanie się dziś - powiedział nie odrywając wzrok od wody.
Spojrzałem w górę na kapitana. Oni chyba nie żartowali. Jakimś cudem Andrzej miał dziś stanąć do starcia z krokodylem, a ja wiedziałem tylko tyle, że muszę zrobić wszystko, aby go powstrzymać.
Wtedy jeszcze miałem prawo mieć nadzieję, że mi się uda...

c.d.n...

Zapomnij o tym blogu. Teraz piszę codziennie pod tym adresem: