ŻYDÓW DWÓCH

Piramidy.
Czym są? Kto je zbudował? Jakie kryją w sobie tajemnice? Na te i wiele innych pytań miałem zamiar uzyskać jadąc naszym wesołym autobusem z powrotem do Gizy. Cała wycieczka była wyraźnie rozentuzmajo...zjamo...zajmowana, kurwa, poruszona była faktem, że na własne oczy ujrzą budowlę, z której szczytu patrzy na nas 40 wieków.
No, prawie cała wycieczka. Żydów Dwóch siedzących w autokarze za nami było bardzo naburmuszonych, gdy Andrzej oświadczył im, że program wycieczki się zmieni i...
- ... nie pojedziemy do najstarszej synagogi na świecie.
- Jak to? To było w programie! Po to przyjechaliśmy do Kairu! My już widzieliśmy piramidy pięć lat temu!
- Więc macie świetną okazje, aby zobaczyć, co przez ten czas się zmieniło.
- Chcemy synagogę!
Na ten czas sułtan Andrzej wstał, wziął mikrofon i zwrócił się do reszty jadących.
- Kochani wycieczkańcy. Mamy do wyboru. Albo jedziemy na piramidy albo do najstarszej żydowskiej synagogi w Kairze. Co wybieracie?
- A na chuj nam synagoga? Piramidy! - krzyknął pan Hans siedzący w ostatnim rzędzie a reszta mu zawtórowała.
Andrzej bezradnie rozłożył ręce i ponownie zwrócił się do dwóch żydów.
- Sami widzicie. Choćbym chciał...
Po wyrazie twarzy obu Żydów Dwóch pojąłem, że gdyby mogli, zrobiliby z Andrzeja koszernego schabowego.
Ale Andrzej wiedział co robi. Miał plan.
- Podobno jesteście narodem wybranym?
- Podobno.
- To się dobrze składa, bo ja was wybrałem was do wielce niebezpiecznej misji. Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli, zwiedzimy te waszą synagodzię.
- A jeśli się nie uda?
- Jak na gatunek, który przez 40 lat łaził w kółko po pustyni za brodatym durniem, powinniście tryskać większym optymizmem.
Żyd się wkurzył.
- Typowa odzywka antysemity. Co to za misja?
Andrzej się wkurzył.
- Ciekawość to pierwszy stopień do gazu. Cierpliwości.

TAJEMNICE PIRAMIDY CHEOPSA



Jeśli oryginalną wysokość piramidy (147 m) podzielisz przez 10, a potem 10 podzielisz na 10 dodasz go do uzyskanej po podziale wysokości - wyjdzie nam długość penisa Kominka. Liczba bloków użytych do jej wybudowania równa się liczbie czytelników, pierwszych 6 miesięcy i 6 dni istnienia bloga. Po zsumowaniu długości bloków i pomnożeniu ich przez rok wybudowania piramidy, wyjdzie ci numer telefonu komórkowego do Andrzeja.
Jeśli zaś staniesz u jej podnóża, spojrzysz na szczyt i przez chwilę pomyślisz, zrozumiesz, że w piramidach nie ma nic tajemniczego. Obecne odkrycia archeologiczne niezbicie dowodzą, że zbudowali ją ludzie. Wiemy kto ją budował, jak ją budowano i dla kogo. Cała zagadkowa numerologia piramid w żaden sposób nie koliduje z faktem, że pozostają one stertą kamieni, wokół których narosło zbyt wiele niepotrzebnych legend.
Stałem tam, przypominałem sobie wszystkie książki Danikena, programy telewizyjne, prawdy i mity. Stałem i dziwiłem, że ujrzenie ich było jednym z moich marzeń.

NAJWIĘKSZE ODKRYCIE ARCHEOLOGICZNE XXI W.

Jedna godzina wystarczyła nam, abyśmy odkryli nieznany grobowiec i to nie dalej jak pół kilometra od piramidy Cheopsa.
- Kominek, patrz, dziura! - krzyknął Andrzej i wcale nie miał na myśli żadnej kobiety.
- Schodzimy!
- Idź pierwszy! Ja tu zostanę i jeśli nie wrócisz do jutra, wezwę pomoc.
- Ja schodzę, ty rób zdjęcia.
Zszedłem.

Andrzej nieco słabo kadruje :-)

Nie ukrywam, że nieco zdziwiła mnie zawartość skarbca. Kilkanaście butelek, stosy papierków po czekoladkachi dwa szczury.
Spośród tego dogrzebałem się jednak do pozostałości po starożytnych. Z dumą wam prezentuję ten starodawny, niezwykle cenny kawałek talerza. Postanowiłem, że przekażę go dzieciom ze spalonego domu dla niewidomych w Laskach.


NO CLIMBING!

Każda próba wejścia na piramidę kończy się interwencją strażników. Ale co to dla Andrzeja.
On postanowił, że nie wyjedzie z Kairu, jeśli nie zdobędzie szczytu. Dodam jeszcze, że każdego boku strzeże jeden strażnik.
W związku z tym faktem po wyjściu z autobusu pierwsze co zrobił to zaczął wspinaczkę. Skończyła się na pierwszym bloku.
Gdy wychodziłem z ciasnego grobowca, widziałem jak strażnicy ściągają Andrzeja z trzeciego piętra piramidy.
Gdy robiłem sobie pamiątkowe zdjęcia przy wejściu do komory grobowej Cheopsa, czterech strażników biegło na boczną ścianę, aby ściągnąć Andrzeja z wysokości mniej więcej 20 metrów.
Gdy kilkanaście minut później wracałem od drugiej co do wielkości piramidy Chefrena ujrzałem Andrzeja będącego w połowie drogi na szczyt Cheopsa. I nikt go nie gonił.
- Jak to kurwa możliwe? - zapytałem sam siebie. Przecież strażnicy widząc, że mają do czynienia z idiotą powinni byli baczniej go strzec.
Podbiegłem bliżej. Strażnika nie było. Andrzej pomachał mi i wspinał się dalej, ja obszedłem piramidę w poszukiwaniu ciał zabitych strażników.
Odnalazłem ich całych i zdrowych po drugiej stronie. Czterech karabinierów wspinało się po ścianie piramidy goniąc... żydów dwóch z naszego autokaru.

20 MINUT PÓŹNIEJ...

Andrzej i towrzystwie Żydów Dwóch i asyście trzech karabinierów wrócił do autobusu. Żydzi byli bardzo podnieceni.
- Pan Andrzej miał rację. Na cholerę nam synagoga. Wspinaczka po piramidzie to jest to! - krzyknął jeden z nich szczerząc radośnie swoje pejsy.
- Ten baran z lewej pracuje tu od 15 lat i powiedział, że przez ten czas nikt tak wysoko jak ja nie wszedł. Fajnie, co? - stwierdził Andrzej.
- Fajnie. Dlaczego oni tu jeszcze są? - spytałem wskazując na karabinierów.
- Pojadą z nami autokarem aż opuścimy teren piramid. Chyba myślą, że będę chciał się znowu wspinać.
- Nie no zajebiście. Jak myślisz, jak zareaguje grupa widząc własnego przewodnika trzymanego pod bronią?
- O nic się nie martw.
Chwycił za mikrofon i poinformował grupę, że ci panowie policjanci są wynajęci przez nasze biuro turystyczne i będą dbali o nasze bezpieczeństwo dopóki nie opuścimy terenu piramid.
Andrzej został nagrodzony oklaskami.

SFINKS

O ile piramidy mnie zawiodły, o tyle sfinks zrobił na mnie wrażenie. Mimo że wiedziałem jak wygląda, oglądanie go na żywo wywoływało we mnie dziwny niepokój.Ta budowla miała w sobie jakąś tajemnicę, choć nie udało mi się ustalić jaką. Wnikliiwi czytelnicy znajdą bardzo wiele podobieństw między sfinskem a twarzą św. Andrzeja zamieszczoną na blogu przed paroma miesiącami. Zbyt wiele jest podobieństw między nimi, aby był to przypadek.
Grupa miała wiele pytań do Andrzeja, który pełnił rolę przewodnika. Ten świetnie sobie radził z wszystkimi pytaniami.
- A kiedy powstał sfinks?
- Bardzo dawno temu.
- A po co go wybudowano?
- A po to, że kiedyś budowano sfinksy.
- A dlaczego on stoi tyłem do piramid.
- Z myślą o turystach. Jakby stał przodem, to dziś robiłaby pani sobie zdjęcia dupy sfinksa z piramidami w tle.
- A czy to prawda, że Napoleon strzelał do jego nosa?
- A wcale nie. Wbrew obiegowym opiniom Napoleon fascynował się Egiptem i nigdy nie przyszłoby mu na myśl, aby cokolwiek niszczyć.
- To dlaczego sfinks nie ma nosa?
- Wycięli mu. Miał raka.
I poprosił, aby więcej nie poruszać tego trudnego i nieprzyjemnego tematu.


A teraz w jego oczodołach srają gołębie, czego oczywiście nie dowiecie się z folderów biur turystycznych.


Żarty żartami, ale ja wiedziałem, że część grupy przejawiała niechęć do nas i była bardzo niezadowolona z usług, jakie świadczymy będąc przewodnikami. Zostało 6 ostatni dni wycieczki i obaj wiedzieliśmy, że jak czegoś się nie wymyśli to Zyta będzie tylko jednym z naszych największych zmartwień.

JAK POWSTAJĄ MOJE TEKSTY?

Nie byłbym sobą, gdybym nie zapuścił się w nocy do Kairu. Część z was pamięta moją szybką relację zamieszczoną przed kilkoma dniami w Kominotkach. Pół biedy, gdybym zapuścił się w jakieś turystyczne miejsce, ale niestety nasz hotel położony był na zadupiu zadupia. A tam turyści nie zaglądają, wieczorami nie chodzą po ulicach, dość powiedzieć, że podczas mojej parogodzinnej wyprawy nie widziałem nikogo, kto przypominałby turystę.

Długo zastanawiałem się, jak mam opisać moje przeżycia z tej nocy i postanowiłem, że zamieszczę nagranie głosowe.
Nie jest to typowe nagranie głosowe robione dla was.
To mój brudnopis. Tak właśnie powstają moje notatki do tekstów. Urywane zdania na podstawie obserwacji, coś tam mi się przypomni. 90% z moich notatek nigdy nie pojawia się w tekstach, bo są bezwartościowe, podobnie zresztą jak niniejsze nagranie.

Jak tego słuchać?
5 minut zapisu zostało nagrane w ciągu 2 godzin.
Jedno zdanie. Kilka minut przerwy. Kolejne zdanie. Kilka minut przerwy. Itd...
Musicie sami wyłapać kiedy kończy się jeden zapis a zaczyna drugi - nagrany już kilka, kilkanaście minut później.
Głos także mam nieco inny niż zwykle - to mieszanka krzyku, wkurwienia i podniecenia :-)

Link do ściągnięcia mp3 na dysk: tutaj
Link do posłuchania na www: tutaj


W poniedziałkowej notce ciąg dalszy, a w nim kilkadziesiąt zdjęć z naszej wyprawy.

Zapomnij o tym blogu. Teraz piszę codziennie pod tym adresem: