Całkiem spore grono osób wchodzi tutaj i w każdej notce doszukuje się drugiego dna, mądrego przekazu, rewolucyjnych rozwiązań albo gołych dup.
Jeśli tego nie znajdą w którejś z notek, zachowują się jak ćpuny na głodzie.

Nie aktualizowałem bloga od trzech dni i poczułem niepohamowaną potrzebę stworzenia notki, która wzniesie was, barany, na wyżyny intelektualne.



Własnoręcznie wykonany hot-dog. Specjalna bułka podgrzewana na domowym grillu, nagrzana wcześniej paróweczka, trochę ogórków, cebulki podsmażanej oraz keczup wymieszany z sosem do hamburgerów.
Ale prawdziwy sens tego hot-doga jest ukryty. Jeśli spojrzysz na niego zezując oczy - ukaże ci się...
A tego nie powiem!

To nie potrzeba przelania czarnego jaśka do opróżnionego Ballantinesa powodowała we mnie największe cierpienie. Przekręcający się korek uniemożliwił mi otwarcie butelki, przez co zmuszony zostałem przedziurawić go swoim penisem i uwolnić trunek czekający na zbliżenie moich ust.

Jednakże najistotniejsze na tej fotografii jest cierpienie. Cierpienie Kominka. Symbolizuje je pusta butelka od koli walająca się na krańcu stołu.
Zaprawdę powiadam wam, mógłbym całe życie nie wziąć do ust kropli alkoholu, ale kola w mym domu po wsze czasy być musi.







540 pkt i cztery ułożone skrabelki. Nie, tu nie chodzi o to, aby pochwalić się swoimi mistrzowskimi umiejętnościami.
Tu chodzi tylko o to, abyście utwierdzili się w przekonaniu, że jestem geniuszem.











A oto i najgłębsza fotka dzisiejszej notki. Zapisana rozmowa - ma już chyba parę miesięcy i dziś ją przypadkiem znalazłem.
Nawet mnie - intelektualnemu guru - nie udało się odszyfrować głębi przekazu tego monologu.
"A śmierć...to bogini" - pisała czytelniczka bloga tym samym wprawiając mnie w stan bliżej nieokreślonego zidiocenia, bo nie jest w stanie zrozumieć, o co w tym chodzi. I dlaczego pisała mnie o śmierci? Ja przecie młody jeszcze jestem.
Może ktoś z was to zrozumie.




Dziękuję za uwagę.
Wiem, że czujecie się mądrzejsi.

Zapomnij o tym blogu. Teraz piszę codziennie pod tym adresem: